Το αυγό του φιδιού και η Αστυνομία

Απαιτείται γενναία διερεύνηση των καταγγελιών για εμπλοκή ή ανοχή των αστυνομικών σε εγκληματικές πράξεις ρατσιστικών ομάδων. Απαιτείται έρευνα από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων για σχετική «εξωυπηρεσιακή δράση» αστυνομικών οργάνων.

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Oι συνθήκες είναι ιδανικές για την εκκόλαψη του εγχώριου αυγού του φιδιού και τα δείγματα είναι ήδη πολλά. Οι επιθέσεις και οι σοβαροί τραυματισμοί μεταναστών έχουν πληθύνει σε τέτοιον βαθμό που δεν μπορούμε πια να μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά. Τον Απρίλιο μόνο καταγγέλθηκαν τουλάχιστον 30 τέτοια «μεμονωμένα περιστατικά». Στις επιθέσεις διακρίνεται επαναλαμβανόμενη τυπολογία: οργανωμένες ομάδες κινούνται συντεταγμένα σε συγκεκριμένες περιοχές και χτυπούν ορισμένη «ομάδα στόχο», συνήθως

Διαβάστε περισσότερα »

Η Δέσποινα Σπανούδη στο Ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ του νομού Βοιωτίας λάβαμε το ακόλουθο δελτίο τύπου:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ του νομού Βοιωτίας χαιρετίζει την υποψηφιότητα της Δέσποινας Σπανούδη στο Ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συγκεκριμένη υποψηφιότητα καταδεικνύει τη μεγάλη σημασία που προσδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, την κινηματική οικολογία με θέσεις, παρεμβάσεις και κατακτήσεις. Επίσης τη συμπαράσταση του ΣΥΡΙΖΑ στον αγώνα εκατοντάδων πολιτών που μέσα απ’ τη «Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον» αλλά και άλλων οικολογικών κινήσεων, αγωνίζονται για να μη μετατραπεί η Βοιωτία σε ενεργειακή χαβούζα και να μπορεί νομός μας να πίνει άφοβα καθαρό νερό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τα μέλη και τους φίλους του σε μια μεγάλη συστράτευση στη μάχη των Ευρωεκλογών ώστε να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα καταδίκης του δικομματισμού και ν’ ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη διακυβέρνηση με επίκεντρο την αριστερά.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΝΟΜΟΥ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Έκθεση φωτιά της Διεθνούς Αμνηστίας για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ελλάδα: Οι διαδηλώσεις να αστυνομεύονται με υπευθυνότητα

Αθήνα, 30 Μαρτίου 2009

Καθώς τα γεγονότα κατά τις βίαιες διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες βρίσκονται πλέον υπό αστυνομική και δικαστική έρευνα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει έκκληση στις ελληνικές αρχές να αδράξουν την ευκαιρία και να αντιμετωπίσουν τα χρόνια προβλήματα αστυνόμευσης. Σε σύντομη έκθεση που δημοσιεύεται σήμερα διεθνώς, με τίτλο Ελλάδα: Καταγγελίες για καταπατήσεις κατά την αστυνόμευση διαδηλώσεων, η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει μοτίβα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν, σύμφωνα με ισχυρισμούς, από αστυνομικούς εναντίον πολιτών και περιλαμβάνουν υπερβολική χρήση βίας και πυροβόλων όπλων, βασανιστήρια ή άλλες μορφές κακομεταχείρισης, αυθαίρετη κράτηση και στέρηση της άμεσης πρόσβασης σε δικηγόρους.«Για πολλοστή φορά, αστυνομικοί στην Ελλάδα κατηγορούνται για χρήση υπερβολικής βίας εναντίον διαδηλωτών ή για στέρηση των δικαιωμάτων κρατουμένων. Η απόκριση της αστυνομίας στην πρόσφατη αναταραχή αποτελεί την κορύφωση ενός εδραιωμένου μοτίβου σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μέλη των σωμάτων ασφαλείας», επισήμανε η Νίκολα Ντάκγουερθ, Διευθύντρια του Προγράμματος Έρευνας και Δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.Ο φόνος του 15χρόνου Αλέξη Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό στις 6 Δεκεμβρίου 2008, πυροδότησε εκτεταμένες διαδηλώσεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις εξελίχθηκαν σε ταραχές. Από το τέλος των διαδηλώσεων τον περασμένο Ιανουάριο, η Διεθνής Αμνηστία λαμβάνει σωρεία καταγγελιών για παραβιάσεις από αστυνομικούς. Η οργάνωση έχει θέσει υπόψη του Υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου έναν αριθμό υποθέσεων από το Δεκέμβριο 2008 και τον Ιανουάριο 2009, στις οποίες, όπως υποστηρίζεται, αστυνομικοί αυθαίρετα συνέλαβαν, κακομετα­χει­ρί­στηκαν και έθεσαν υπό κράτηση ειρηνικούς διαδηλωτές, ενώ εμπόδισαν κρατουμένους, ανάμεσά τους και ανήλικους, να επικοινωνήσουν αμέσως με τους δικηγόρους τους. «Η κυβέρνηση πρέπει να αξιοποιήσει αυτά τα περιστατικά ως καταλύτη προκειμένου να συστήσει μια επιτροπή έρευνας με ευρύ αντικείμενο, η οποία να διερευνήσει όχι μόνο τα πρόσφατα γεγονότα, αλλά επίσης θεσμικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης της αστυνομίας στη χρήση πυροβόλων όπλων και βίας», τόνισε η Νίκολα Ντάκγουερθ. Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι οι ελληνικές αρχές έχουν ευθύνη και υποχρέωση, βάσει του διεθνούς δικαίου, να διασφαλίζουν την προστασία και την ακεραιότητα ανθρώπων και περιουσιών και αναγνωρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μέλη των σωμάτων ασφαλείας, όταν αστυνομεύουν βίαιες διαδηλώσεις. Είναι επίσης καθήκον των αρχών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να διασφαλίζουν ότι η αστυνόμευση των διαδηλώσεων πραγματοποιείται με τρόπο σύμφωνο με τα διεθνή θεσμικά κείμενα, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αφορούν τη χρήση βίας. Η οργάνωση καλεί τις ελληνικές αρχές να αντιμετωπίσουν τα μοτίβα των καταπατήσεων, τα οποία έχουν οδηγήσει σε έλλειψη εμπιστοσύνης του κοινού απέναντι στην αστυνόμευση. «Ο λαός της Ελλάδας έχει το δικαίωμα να διαθέτει σωστή αστυνόμευση, σύμφωνη με τις εθνικές και διεθνείς υποχρεώσεις της κυβέρνησης», κατέληξε η Νίκολα Ντάκγουερθ.

Όλη η έκθεση εδώ: Ελλάδα: Καταγγελίες για καταπατήσεις κατά την αστυνόμευση διαδηλώσεων

Θυμίζουμε την εξαιρετική δημόσια δήλωση της οργάνωσης που είχε παρέμβει κατά την διάρκεια των γεγονότων του Δεκεμβρίου: Διεθνής Αμνηστία: Παρέμβαση με Δημόσια Δήλωση για την κρίση

Ο Πάπας, η Αφρική και το προφυλακτικό

Η παπική δογματική θέση δεν επιχειρεί να καθορίσει απλώς την ερωτική ζωή του κάθε πιστού, αλλά τη ζωή ή τον θάνατο ολόκληρων πληθυσμών

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Δύσκολα μπορούμε να αντιληφθούμε την έκταση, την ένταση και τις προεκτάσεις της πανδημίας του ΑΙDS στην Αφρική. Δεν είναι μόνο οι αριθμοί: το 70% των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια ζουν εκεί. Είναι και ο συνδυασμός της αρρώστιας με τη φτώχεια, η διάρρηξη παραδοσιακών κοινωνικών δεσμών, ο απορφανισμός της οικογένειας, το ξεκλήρισμα της ηπείρου από τις παραγωγικές της δυνάμεις. Ταυτόχρονα, δύσκολα μπορούμε να αντιληφθούμε τους δυσμενείς όρους με τους οποίους δίνεται η μάχη εναντίον της μάστιγας, καθώς οι ανθρωπιστικές οργανώσεις με περιορισμένους πόρους καλούνται να αντιμετωπίσουν άγνοια, ήθη και πρακτικές που διασπείρουν τη νόσο. Μπορούμε εντούτοις να αντιληφθούμε τις συνέπειες της δήλωσης του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ μόλις πάτησε το έδαφος της Αφρικής. Είπε ότι το ΑΙDS δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη διανομή προφυλακτικών, αλλά αντίθετα η χρήση τους επιδεινώνει το πρόβλημα. Στη θέση της πρόληψης διά του προφυλακτικού, ο Πάπας αντέτεινε «μία πνευματική και ανθρωπιστική αφύπνιση και τη συμπάθεια προς τους πάσχοντες». Η Εκκλησία μπορεί να προβάλλει την αποχή από τις ερωτικές σχέσεις (αυτή υποθέτουμε κρύβεται πίσω από την αφύπνιση) ως θεμελιακή αρχή μιας δογματικής Ηθικής και να κρίνεται από τον αποδέκτη του κηρυγματικού λόγου, πιστό ή μη. Απέναντι σε μια τέτοια δογματική θέση μπορεί λοιπόν κανείς να τοποθετηθεί, κινούμενος στο ίδιο ή σε άλλο αξιακό πεδίο. Μπορεί να κρίνει τον περί εγκράτειας λόγο με όρους ηθικούς, αισθητικούς, πολιτικούς. Μπορεί να τον αποδεχθεί, να τον απορρίψει ή να αδιαφορήσει. Μπορεί να αποφασίσει να υπαχθεί στο ενοχικό πλέγμα που αυτός ο λόγος προϋποθέτει και υφαίνει ή όχι. Η θρησκευτική ελευθερία επιτρέπει όλες τις παραπάνω επιλογές. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν μια δογματική θέση δεν επιχειρεί να καθορίσει απλώς την ερωτική ζωή του κάθε πιστού, αλλά τη ζωή ή τον θάνατο ολόκληρων πληθυσμών. Εκεί η κριτική από ανθρωπιστική σκοπιά οφείλει να είναι αμείλικτη. Οφείλει να καταδικάζει απερίφραστα την αντιεπιστημονική εθελοτυφλία του επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας. Ο διευθυντής του Παγκόσμιου Ταμείου για την Καταπολέμηση του ΑΙDS τη χαρακτήρισε «άρνηση της επιδημίας». Πρόκειται όμως για κάτι πολύ χειρότερο. Στην ουσία, ενισχύει την επιδημία. Το ΑΙDS έχει αναδείξει με οξύτητα την ανάγκη για συγκεκριμένες πολιτικές για τη δημόσια υγεία και επιταγές για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Η δήλωση του Πάπα τις υπονομεύει ευθέως. Αν δούμε λοιπόν την Αφρική ως το επόμενο πεδίο μάχης στον πόλεμο που αιώνες τώρα έχει κηρύξει η Εκκλησία στην επιστήμη και τον ορθό λόγο, τότε η εκατόμβη δεν πρέπει να μας εκπλήσσει.

ΥΓ.: Προϋπόθεση για να επιτελέσουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις τον ρόλο τους είναι η διαφάνεια. Και όμως. Μια από τις μεγαλύτερες οργανώσεις έχει εγκαταλείψει διεθνώς από ετών την αναδοχή παιδιών ως μέσο παρέμβασης και εξεύρεσης πόρων. Το ελληνικό της παράρτημα (με μεγάλη βάση υποστηρικτών και επιφανή προσωπικότητα επικεφαλής) πληροφορηθήκαμε πως το κρύβει για να μην έχει απώλεια εσόδων. Χιλιάδες υποστηρικτές εξακολουθούν να πληρώνουν για «υιοθεσίες» παιδιών του Τρίτου Κόσμου, ενώ οι «υιοθεσίες» δεν υφίστανται! Αν η πληροφορία επιβεβαιωθεί, θα χρειαστεί να επανέλθουμε.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Το Σουδάν, η δικαιοσύνη και εμείς

Η οδός προς τη διεθνή λογοδοσία είναι μακρά και δύσκολη, αλλά είναι η μόνη που μπορεί να μας απομακρύνει από τη βαρβαρότητα

Του Κωστή Παπαϊωάννου

«Παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και δικαιοσύνη των ισχυρών». Έτσι χαρακτήρισαν πολλοί την έκδοση εντάλματος σύλληψης εις βάρος του προέδρου του Σουδάν Ομάρ αλ Μπεσίρ από τον γενικό εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Παραβλέπουν πως ο Μπεσίρ κατηγορείται ότι δολοφόνησε εν ψυχρώ 30.000 ανθρώπους και οδήγησε σε «αργό θάνατο» 100.000. Στα στρατόπεδα των εσωτερικά εκτοπισμένων του Σουδάν συνωστίζονται 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι και πεθαίνουν 5.000 κάθε μήνα. Το ένταλμα αποτελεί λοιπόν στοιχειώδη αναγνώριση αυτών των ανθρώπων που υφίστανται την απόλυτη απαξίωση, την άρνηση της ίδιας της ύπαρξής τους, την αποσιώπηση του τέλους τους.

Όσοι Αφρικανοί ηγέτες υποστηρίζουν τον Μπεσίρ προβάλλουν τώρα την ανάγκη διαφύλαξης της ειρήνης (που εκείνος κουρέλιασε). Τους απαντά ο αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου: «Είναι με την πλευρά του θύματος ή του θύτη; Αντί να υποστηρίξουν όσους υπέφεραν στο Νταρφούρ, οι Αφρικανοί ηγέτες διαδηλώνουν στο πλευρό του ανθρώπου που μετέτρεψε αυτή τη γωνιά της Αφρικής σε νεκροταφείο». Θυμίζουμε ότι ο Τούτου υπήρξε επικεφαλής της Επιτροπής Συμφιλίωσης που διερεύνησε τα εγκλήματα του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Γνωρίζει λοιπόν ότι η συμφιλίωση συμβαδίζει με τη δικαιοσύνη. Γνωρίζει δηλαδή το σύνθημα που αρκετοί από τους πολέμιους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) θυμούνται μόνο στις διαδηλώσεις: «Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη». Φροντίζουν μάλιστα τις βάσιμες κατηγορίες τους για επιλεκτικότητα να τις υπονομεύσουν με μια δική τους ιδιότυπη επιλεκτικότητα: ήταν υπέρ της διεθνούς δίωξης του Πινοσέτ, αλλά κατά της δίωξης άλλων ηγετών. Ή μήπως θεωρούν πως η δίωξη του Πινοσέτ αποτελούσε παρέμβαση στα εσωτερικά της Χιλής και ως τέτοια καλώς δεν τον οδήγησε στο εδώλιο; Προφανώς όχι. Είναι όμως ισχυρή, σχεδόν παθολογική, η «ανάδελφη εθνική καχυποψία» απέναντι σε κάθε διεθνή θεσμό. Τόσο ισχυρή που τους καθιστά πρόθυμους να πιστέψουν ότι ο Μπεσίρ είναι μάρτυρας και θύμα διώξεων.

Η οδός προς τη διεθνή λογοδοσία είναι μακρά και δύσκολη, αλλά είναι η μόνη που μπορεί να μας απομακρύνει από τη βαρβαρότητα. Και σε ό,τι αφορά τα περί εθνικής κυριαρχίας, ας θυμόμαστε ότι δεν έπαψε ποτέ η απονομή δικαιοσύνης να αποτελεί πρωτευόντως ευθύνη τού εκάστοτε εθνικού συστήματος δικαιοσύνης. Είναι η ατελής ανταπόκριση των κρατών στην υποχρέωσή τους που οδήγησε στην οργάνωση της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης. Υπάρχει αντίλογος στην υποστήριξή μας στο ΔΠΔ; Βεβαίως και υπάρχει. Ενισχύεται από τις πολιτικές σκοπιμότητες και την επιλεκτικότητα στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου. Τροφοδοτείται από τη σκανδαλώδη αυτοεξαίρεση ορισμένων χωρών από την ισχύ του ΔΠΔ, χωρών που το πολέμησαν ώς την τελευταία στιγμή με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ (όχι μόνες τους, αλλά μαζί με τον πάλαι ποτέ «άξονα του κακού», Κίνα, Ρωσία, Λιβύη κ.λπ.). Υπαρκτές αυτές οι ατέλειες και εξοργιστικές. Θα δεχτούμε όμως ότι αποτελούν λόγο αναίρεσης της ίδιας της διεθνούς απονομής δικαιοσύνης ή θα πιέσουμε για να αρθούν; Ας φροντίσει ο καθένας, καθώς θα δίνει τη δική του απάντηση, να αντικρύζει νοητά τους εκτοπισμένους στα στρατόπεδα προσφύγων του Σουδάν.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Νέα υπόθεση ζαρντινιέρας στην Θεσσαλονίκη;

Ο 22χρονος φοιτητής Ραφαήλ Πηγαδάς παραπέμφθηκε χθες στο Αυτόφωρο της Θεσσαλονίκης για με την κατηγορία της αντίστασης κατά της Αρχής. Ο ίδιος όμως καταγγέλει ότι συνελήφθη αναίτια το προηγούμενο βράδυ και κακοποιήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα. Η αστυνομία κάνει λόγο για αυτοτραυματισμό.

Ο φοιτητής υπέβαλλε χθες μήνυση κατά των αστυνομικών που υποστηρίζει ότι τον κακοποίησαν. Σύμφωνα με την μήνυση ο Ραφάηλ Πηγαδάς είχε βγει από το μαγαζί στο οποίο διασκέδαζε με τους φίλους του. Λίγο παρακάτω, υπήρχε μία συμπλοκή σε εξέλιξη, για την οποία ήδη είχαν ειδοποιηθεί οι αστυνομικοί. Οι τρεις φίλοι κάθονται σε κάποια απόσταση και παρακολουθούν αμέτοχοι τα όσα συμβαίνουν.

Ξαφνικά εμφανίζονται περιπολικά, σταματούν μπροστά στους νεαρούς και τους ζητούν εξηγήσεις για το επεισόδιο. Στην απάντηση των τριών, ότι δεν έχουν καμία εμπλοκή, οι αστυνομικοί τους ζητούν τις ταυτότητες του. Στην απάντησή του, ότι έχει ιταλικό διαβατήριο καθώς η μητέρα του είναι Ιταλίδα, του πέρασαν - χωρίς δεύτερη κουβέντα - τις χειροπέδες. Στην αντίδραση του νεαρού τα πνεύματα οξύνθηκαν, με αποτέλεσμα ο νεαρός φοιτητής σε λίγες ώρες να καταλήξει με εμφανή τα χτυπήματα στο πρόσωπο κατηγορούμενος στο αυτόφωρο.

Ο φοιτητής υποστηρίζει στην μηνυση του ότι χτυπήθηκε και μετά την σύλληψή του στο αστυνομικό τμήμα της Πλατείας Δημοκρατίας, όπου - όπως καταγγέλει ο ίδιος - αστυνομικός με πολιτικά, βρέθηκε στο γραφείο όπου κρατούνταν προσωρινά, και τον χτύπησε επανειλημμένα με γροθιές, ενώ του έριξε οινόπνευμα (!) στο πρόσωπο κατά επανάληψη και του ζήτησε να βγάλει και τα ρούχα του(!).

Σύμφωνα με το http://www.newsblog.gr/απ' όπου και οι προηγούμενες πληροφορίες, στο διαβιβαστικό έγγραφο της αστυνομίας σημειώνεται ότι ο νεαρός αυτοτραυματίστηκε χτυπώντας το κεφάλι του και το σώμα του, πρώτα στο περιπολικό και μετά στον τοίχο του κρατητηρίου. Η θέση όμως των τραυμάτων ,όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το ρεπορτάζ, δεν μπορεί να δικαιολογήσει σε καμία περίπτωση … αυτοτραυματισμό, καθώς είναι δύσκολο να αυτοτραυματιστεί κάποιος στη βάση του λαιμού του, χτυπώντας το κεφάλι του στον τοίχο

Η Αστυνομιά εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

“Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης ανακοινώνεται ότι, παρουσιάστηκε σήμερα (28-2-09) και ώρα 14:30 στο Α. Τ. Πλατείας Δημοκρατίας 22χρονος ημεδαπός και υπέβαλε έγκληση κατά Αστυνομικών, σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας ο ανωτέρω χθες (27-2-09) κακοποιήθηκε από Αστυνομικούς τόσο κατά την ώρα ελέγχου-σύλληψής του, όσο και εντός του Αστυνομικού καταστήματος, όπου οδηγήθηκε στη συνέχεια. Από το επιληφθέν Α. Τ. στον μηνυτή δόθηκε ιατροδικαστική παραγγελία εξέτασής του.
Διευκρινίζεται ότι χθες (27-2-09) και περί ώρα 05:00 ο 22χρονος συνελήφθη από Αστυνομικούς της Δ.Α.Θ./Ο.Π.Κ.Ε. στην οδό Βαλαωρίτου για απείθεια, άρνηση δήλωσης στοιχείων του και εξύβριση Αστυνομικών και με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του από το Α. Τ. Πλατείας Δημοκρατίας οδηγήθηκε στον κ. Εισαγγελέα. Η υπόθεση παραπέμφθηκε για να εκδικαστεί από Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο σήμερα (28-2-09) οπότε και εμφανίστηκε στο δικαστήριο ο 22χρονος, αλλά τελικά ορίστηκε τακτική δικάσιμος.


Οι Αστυνομικοί της Δ.Α.Θ./Ο.Π.Κ.Ε. μετέβησαν στην παραπάνω οδό κατόπιν εντολής του R/T Κέντρου για να επιληφθούν σε επεισόδιο στο δρόμο μεταξύ ατόμων.
Για τα ανωτέρω ενημερώθηκε ο κ. Εισαγγελέας Ποινικής Δίωξης ενώ παράλληλα από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση για πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.”

Φωτογραφίες από το http://www.newsblog.gr/

Κείμενο από το TVXS

Τυφλή κρανοφόρος βία

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Κύριο όπλο μας απέναντι στην απόπειρα εγκαθίδρυσης μιας νέας ιδιότυπης εξουσίας του φόβου είναι η ιδεολογική της απομόνωση και η προσφυγή στην ανυπακοή του ελεύθερου λόγου

Είναι αδιανόητο πνευματικοί άνθρωποι να φοβούνται τις πιθανές βίαιες συνέπειες όσων λένε ή γράφουν και οργανώσεις πολιτών να φοβούνται τη βίαιη εισβολή σε δημόσια εκδήλωση που ετοιμάζουν. Οι πρόσφατες επιθέσεις κατά συγγραφέων και πανεπιστημιακών αποτελούν απαράδεκτη απόπειρα φίμωσης της αντίθετης άποψης. Δεν πρόκειται για παρέμβαση σε μια εκδήλωση ή αποδοκιμασία ενός ομιλητή, αλλά για προαποφασισμένη και στοχευμένη κτηνώδη βία πολλών οπλισμένων επί ενός άοπλου. Αντιμετωπίζουμε οργανωμένες απόπειρες κατατρομοκράτησης που υπονομεύουν την ελεύθερη έκφραση και την ακαδημαϊκή ελευθερία. Οι κρανοφόροι εισβολείς διάβηκαν τη λεπτή κόκκινη γραμμή και στέκουν πια στην αντίπερα όχθη. Στη δική μας πλευρά εκτείνεται ο δημόσιος χώρος μας, το φόρουμ που έχει με αγώνες κατακτηθεί και επί αιώνες διαφυλαχτεί, η πεδιάδα του ελεύθερου λόγου, η ανεμπόδιστη ανταλλαγή απόψεων, η ακώλυτη έκφραση της έλλογης σκέψης. Στη δική τους πλευρά υπάρχει μόνο η βία.

Φαίνεται βέβαια πολλές φορές απωθητική η πεδιάδα μας, μένει άνυδρη, βγάζει αγκάθια. Φυτρώνουν και τα χειρότερα παράσιτα, ακούγεται και το πιο απεχθές ναζιστικό παραλήρημα. Ελευθερία λόγου σημαίνει βαθύ στοχασμό μα και ανοησία, ριζοσπαστική αμφισβήτηση μα και αντιδραστική φλυαρία. Αυτή όμως είναι η πεδιάδα μας. Ζούμε εδώ έχοντας συμφωνήσει ως μοναδικό διαβατήριο τον εξοβελισμό του φόβου. Το φόρουμ προϋποθέτει τη βεβαιότητα πως τη διατύπωση μιας άποψης μπορεί να την απειλήσει μόνο η διατύπωση μιας άλλης άποψης, η επίκριση, η χλεύη. Δημόσια, με τη δύναμη του λόγου. Όχι με τη βία και τον φόβο. Πώς λοιπόν μπορούμε να ανεχτούμε την κρανοφόρο βία; Οι επιθέσεις κατά φορέων της άλλης άποψης ανατρέπουν μία από τις βασικότερες συμβάσεις τούτης εδώ της κοινότητας και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Σε καμία περίπτωση. Ας μη γυρεύουν λοιπόν ελαφρυντικά στη βία του κράτους ή στην απονομιμοποίηση των θεσμών οι οπαδοί της χουλιγκανικής τυφλής βίας. Σαθρά τα ελαφρυντικά, η βία τους εξυπηρετεί ανάγκες εκτονωτικής αυτοϊκανοποίησης και οξύνει την κρατική καταστολή που υποτίθεται πως αμφισβητεί. Και εν τέλει, είναι η κρατική εξουσία εκείνη που παραδοσιακά επιχειρούσε διά της τρομοκράτησης να καταστείλει τη διαφωνία. Απέναντι σε αυτόν τον αυταρχισμό όρθωναν το ανάστημά τους οι οπαδοί του ορθού λόγου. Κατέφευγαν στην ανυπακοή, δημόσια δήλωναν «είμαστε εδώ και αρνούμαστε να υποκύψουμε στον φόβο». Κύριο όπλο μας απέναντι στην απόπειρα εγκαθίδρυσης μιας νέας ιδιότυπης εξουσίας του φόβου είναι η ιδεολογική της απομόνωση και η προσφυγή στην ανυπακοή του ελεύθερου λόγου.

Υστερόγραφο: «Το πανεπιστήμιο απαιτεί και θα έπρεπε να του αναγνωρίζεται κατ΄ αρχήν, επιπλέον της ονομαζόμενης ακαδημαϊκής ελευθερίας, μια απροϋπόθετη ελευθερία όσον αφορά την ερωτηματοθεσία και τις προτάσεις, και δη, ακόμα περισσότερο, το δικαίωμα να λέγει δημοσίως κάθε τι που απαιτούν η έρευνα, η μάθηση και η σκέψη όσον αφορά την αλήθεια» (Ζακ Ντεριντά, Το Πανεπιστήμιο άνευ όρων). Μολονότι ο προβληματισμός του Ντεριντά κείται πολύ πέραν της στενής έννοιας του νόμου, μας θυμίζει πως ειδικά στο ελληνικό πανεπιστήμιο πρέπει να επιστρέψουμε στα αυτονόητα και πεζά. Ένα από αυτά είναι η ουσιαστική προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας με την πιστή εφαρμογή του νόμου περί (άρσης του) ασύλου.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Η γοητεία του νέου Βλαδίμηρου

Είναι αξιοσημείωτη η εγχώρια υποστήριξη ή τουλάχιστον ανοχή στην πολιτική Πούτιν

Του Κωστή Παπαϊωάννου

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ασχοληθεί με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη», απάντησε ο Βλαντίμιρ Πούτιν όταν ο Χοσέ Μπαρόζο του εξέφρασε την ανησυχία της Ε.Ε. για τις δολοφονίες δημοσιογράφων και υπερασπιστών των δικαιωμάτων στη Ρωσία. Θύμισε έτσι το παλιό ανέκδοτο με την αντίστοιχη απάντηση ενός άλλου- σοβιετικού τότε- ηγέτη. «Ναι, αλλά κι εσείς καταπιέζετε τους μαύρους». Δεν προκαλεί έκπληξη η αντίδραση Πούτιν, συμβατή με τη γενικότερη πολιτεία του πρώην στελέχους της ΚGΒ. Το ζήτημα είναι η θετική αποδοχή αυτής της εικόνας στη χώρα μας, όπου παραβλέπεται το βεβαρημένο μητρώο της Ρωσίας στον σεβασμό των δικαιωμάτων. Παραγνωρίζονται η βίαιη καταστολή ειρηνικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, η απόσπαση ομολογιών με βασανιστήρια, οι δεκάδες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που έκριναν τη Ρωσία υπεύθυνη για «εξαφανίσεις», βασανιστήρια και εξωδικαστικές εκτελέσεις στην Τσετσενία. Παραγνωρίζεται ο επίσημος στιγματισμός κάθε επικριτικής φωνής ως αντεθνικής. «Προδότρια των συμφερόντων του ρωσικού κράτους» είχε χαρακτηρίσει την Πολιτκόφσκαγια ο Πούτιν, ο «εκπρόσωπος της δικτατορίας του νόμου δίχως νόμο» σύμφωνα με τη δημοσιογράφο που δολοφονήθηκε όπως και άλλοι υπερασπιστές των δικαιωμάτων. Παραγνωρίζονται ο περιορισμός της ελευθερίας έκφρασης, ο έλεγχος των ΜΜΕ, η παρεμπόδιση της λειτουργίας διεθνών και εθνικών ΜΚΟ που πόρρω απέχει από τις προδιαγραφές μιας δημοκρατίας.

Είναι λοιπόν αξιοσημείωτη η εγχώρια υποστήριξη ή τουλάχιστον ανοχή στην πολιτική αυτή. Μπορεί κανείς να την ερμηνεύσει υπό το πρίσμα της κοινής ελληνορωσικής Ορθοδοξίας, χριστιανικής ή (για μεγάλο μέρος της Αριστεράς, μεγαλύτερο από την εκλογική αποτύπωσή του) κομμουνιστικής. Μπορεί να αναζητηθούν ψυχολογικής υφής προβολές, καθώς το τέλος των εγχώριων ηγετών πατερναλίστικης κοπής φαίνεται ότι μάς έχει αφήσει δυσαναπλήρωτο κενό. Μπορεί ακόμα να βλέπουν ορισμένοι στο πρόσωπο του Πούτιν μια ετεροχρονισμένη εκδοχή του Υψηλάντη, που άφηνε ανοιχτή τη χαραμάδα της ελπίδας για ρωσική υποστήριξη: «Κινηθείτε, αδερφοί, και θέλετε ιδεί μίαν κραταιάν δύναμιν να υπερασπισθεί τα δίκαιά μας». Μπορεί επίσης να λειτουργεί η επιθυμία για διεθνή ισορροπία με ενεργότερο ρόλο της Ρωσίας, επιθυμία που βλέπει στην πολιτική Πούτιν ένα προανάκρουσμα νέας διεθνούς πολυπολικότητας. Οι προαναφερόμενοι λόγοι και οι κρυφές ταυτίσεις εξηγούν ίσως την εξόφθαλμη επιλεκτικότητα στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα γύρω μας. Μας επιτρέπουν να υποβαθμίσουμε τα χαρακτηριστικά της νέας τάξης πραγμάτων που γεννήθηκε στο εσωτερικό των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, εκμεταλλευόμενη την προϊούσα κατάλυση εθνικής και διεθνούς νομιμότητας. Εύστοχα περιέγραψε αυτή τη «μετα-σοσιαλιστική» πραγματικότητα ο Γκαζμέντ Καπλάνι: Εν μια νυκτί, κυριολεκτικά, οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών έγιναν μάνατζερ. Οι γραμματείς του κόμματος μεταμορφώθηκαν σε μπίζνεσμαν. Εκείνοι που μας ζάλιζαν τραγουδώντας τη Διεθνή, ξαφνικά άρχισαν να τραγουδούν με λύσσα τον εθνικό ύμνο. Εκείνοι που μας διάβαζαν όλη την ώρα το «Κεφάλαιο» έγιναν ξαφνικά θεούσοι. Το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» έγινε «Εθνικιστές όλων των χωρών ενωθείτε!». Το «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού» έγινε «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Το «καπιταλιστικό όνειρο» ανέλαβαν να το κτίσουν οι ίδιοι άνθρωποι που έκτιζαν και τον «σοσιαλιστικό παράδεισο». Λίγο έως πολύ, με τις ίδιες πρακτικές και μεθόδους.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Ο Χατζιδάκις και η ήττα του δημόσιου λόγου

Ο Χατζιδάκις απεχθανόταν τον δημοφιλή ρόλο του μεμψίμοιρου δημογέροντα, θεματοφύλακα μιας εν κινδύνω ελληνικότητας, και δεν κολάκεψε την εθνική μας αναδελφοσύνη

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Πολύτιμος ο δημόσιος λόγος όταν είναι κριτικός και ανατρεπτικός, δεν χαϊδεύει αυτιά, αποδομεί βεβαιότητες και βολή από χρόνια κατακτημένες. Όχι όμως με την ευκολία μιας αντιεξουσιαστικής εξουσιαστικότητας που όλο και συχνότερα κυριαρχεί, ανταγωνιζόμενη σε λαϊκισμό και αυταρχισμό την εξουσιαστική δίδυμη αδελφή της. Αυτός λοιπόν ο πολύτιμος δημόσιος λόγος έχει ηττηθεί κατά κράτος. Εξακολουθεί να αρθρώνεται αλλά έχει ηττηθεί. Είναι κι αυτή μια από τις αιτίες που παραμένει έντονη η απουσία του Μάνου Χατζιδάκι, συμβολικού για πολλούς φορέα ενός τέτοιου λόγου, αν και απείχε πολύ από τον «τυπικό» διανοούμενο. Λείπει η ποιητική αγρυπνία της καθημερινής αμφισβήτησης, στην οποία τόσο ασκήθηκε. Αφορμή για τις σκέψεις αυτές το ντοκιμαντέρ «Είδωλο στον καθρέφτη» που φωτίζει πολλές πλευρές του συνθέτη αλλά υποβαθμίζει τον πολίτη και δημοσιολογούντα Χατζιδάκι.

Με όλες τις αντιφάσεις του, ο Χατζιδάκις παρέμεινε πιστός της σύγκρουσης. Οι επιλογές του στο Τρίτο Πρόγραμμα έκαναν τον γενικό διευθυντή να ωρύεται, υπουργούς να τρέμουν για τη θέση τους, αγανακτισμένους πολίτες να ζητάνε το κεφάλι του. Συγκρούστηκε με την κυρίαρχη συλλογική αντιστασιακή μας αυταρέσκεια.

Όπως έγραψε ο ίδιος, «το ΄74 άρχιζε η εποχή των γηπέδων και των μεγάλων λαϊκών εκτονώσεων. Κράτησα την ψυχραιμία μου και δεν εχόρεψα εθνικούς και αντιστασιακούς χορούς στα γυμναστήρια και στα γεμάτα από νέους γήπεδα». Αντ΄ αυτού δήλωνε, σχεδόν με άγνοια κινδύνου, ότι το ΄66 βρέθηκε στην Αμερική και έμεινε εκεί έξι χρόνια για λόγους καθαρά φορολογικούς. Συγκρούστηκε με τον υφέρποντα φασισμό της «Αυριανής» στα χρόνια της παντοδυναμίας της, τη δεκαετία του ΄80. Ενώ πολλοί σιωπούσαν, εκείνος μίλησε ανοιχτά εναντίον της διείσδυσης του αυριανισμού στην κυβερνητική πρακτική και δέχτηκε τόνους κίτρινης λάσπης. Συγκρούστηκε με την κρατική αυθαιρεσία και στήριξε τις μειοψηφίες της αμφισβήτησης. Έκπληκτοι οι εξεγερμένοι βρήκαν στο πρόσωπο του «δεξιού» Χατζιδάκι έναν συμπαραστάτη που έγραφε το ΄86 για τη «μοβ σκιά Μαΐου που ξάπλωσε στον τόπο». Συγκρούστηκε και με τον ίδιο τον παλαιό εαυτό του αλλά παρέμεινε ο διαρκής προβοκάτορας που υπονόμευε την πατριδοκαπηλία παίζοντας τον ύμνο της Βέρμαχτ την 28η Οκτωβρίου και μιλούσε για τη γραφικότητα μιας Παράδοσης που είναι «ο εγωισμός των απελθόντων και η ενοχή, ο συμβιβασμός των επιζώντων». Απεχθανόταν τον δημοφιλή ρόλο του μεμψίμοιρου δημογέροντα, θεματοφύλακα μιας εν κινδύνω ελληνικότητας, και δεν κολάκεψε την εθνική μας αναδελφοσύνη. Αρνήθηκε πεισματικά να εκπροσωπήσει ποτέ κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό του και δεν μίλησε ποτέ για «τον λαό του», όπως δυστυχώς κορυφαίοι ομότεχνοί του που αποζητούν σε βαθιά γεράματα με τρόπο θλιβερό την παλλαϊκή λατρεία.

Ο πολίτης Χατζιδάκις μιλούσε αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις, γνωρίζοντας πως δεν μπορεί να υπάρξει λόγος αμφισβήτησης που υπολογίζει τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Μπορεί γι΄ αυτό να νιώθουν έντονη την απουσία του όσοι ανέπτυξαν μια προσωπική σχέση με το έργο και το πρόσωπό του. Εκείνοι που βιώνουν την έλλειψη της ρωμαλέας χατζιδακικής διαρκούς ευαισθησίας στην καθημερινότητά τους.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Από την Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Διαβάστε επίσης την "μοβ σκιά Μαΐου" που δημοσιεύσαμε κατά την διάρκεια των επεισοδίων του Δεκεμβρίου Επίκαιρο κείμενο του αξέχαστου Μάνου Χατζιδάκι

Η ενοχλητική φωνή της Κωνσταντίνας

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα απέκτησε εμβληματικά χαρακτηριστικά, γιατί παλεύοντας για τη ζωή της θέτει ξανά στο τραπέζι ζητήματα που ο κυρίαρχος λόγος είχε καταφέρει να απαξιώσει.

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα αναδεικνύεται σε εμβληματική περίπτωση καταρράκωσης της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων. Συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά που έμεναν ώς τώρα σκόρπιες ψηφίδες ενός αποσπασματικού πολλές φορές λόγου περί της προστασίας των δικαιωμάτων. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για μετανάστρια, γυναίκα και ενοικιαζόμενη εργάτρια. Κυρίως επειδή μιλώντας για την Κωνσταντίνα δεν διατυπώνουμε «συνήθεις διεκδικήσεις» μέσα από έναν λόγο που σε πολλά αυτιά ηχεί σαν ξύλινος συνδικαλιστικός. Η Κωνσταντίνα έδωσε στον λόγο αυτόν πρόσωπο, το δικό της πρόσωπο, που η επίθεση προσπάθησε να παραμορφώσει έως αφανισμού με μια βάναυση, αρχαϊκή, σεξιστική μέθοδο εξόντωσης. Οι υποψίες για εκείνους που επιχείρησαν να πνίξουν τη φωνή της στρέφονται εύλογα στην κατεύθυνση ενός δικτύου που λειτουργεί με όρους νομότυπης δουλοκτησίας. Όσα όμως έλεγε η φωνή αυτή ήταν ενοχλητικά για πάρα πολλούς και όχι μόνο για τους εργοδότες της.

Ενοχλητική ήταν, φυσικά, η καταγγελία των νόμων της εργασιακής ζούγκλας με την κατάφωρη παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, τη μη καταβολή βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων, τις πλασματικές ώρες εργασίας, τις απλήρωτες υπερωρίες, τις υποχρεωτικές κατά την πρόσληψη υπογραφές εργαζομένων σε δηλώσεις οικειοθελούς αποχώρησης. Ενοχλητική η φωνή της για τους υποστηρικτές της ευρείας χωρίς όρους ενοικίασης εργαζομένων. Ενοχλητική η φωνή της για το επιχειρησιακό σωματείο που την στοχοποίησε και προλείανε το έδαφος για την εξόντωσή της. Ενοχλητική η φωνή της για τους κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς που επιδεικνύουν παντελή απροθυμία ή αδυναμία να επιβάλουν την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Ενοχλητική η φωνή της για την αστυνομία που επέδειξε αρχικά πλημμελή διάθεση διερεύνησης της υπόθεσης και έστειλε στην εισαγγελία ελλιπή δικογραφία. Ενοχλητική η φωνή της γιατί κάνει ακόμα πιο εκκωφαντική την αμήχανη σιωπή μέρους της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Ενοχλητική η φωνή της για πολλά ΜΜΕ που αποστρέφονται ό,τι διαταράσσει το λαϊφστάιλ της άνοιας. Ενοχλητική η φωνή της και για όλους εμάς που καταναλώνοντας τις υπηρεσίες της μαύρης εργασίας προτιμάμε να μην ξέρουμε τι κρύβεται πίσω τους.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα απέκτησε εμβληματικά χαρακτηριστικά, γιατί παλεύοντας για τη ζωή της θέτει ξανά στο τραπέζι ζητήματα που ο κυρίαρχος λόγος είχε καταφέρει να απαξιώσει. Δείχνει το σκοτεινό μέλλον της ύφεσης που θα ξεσπάσει πρώτα στους απόκληρους, θα οξύνει τον κοινωνικό αυτοματισμό και θα στρέψει εργαζομένους κατά εργαζομένων. Καταδεικνύει τους μηχανισμούς μιας μαφίας που δρα πλέον σε πολλά πεδία και εξοντώνει όσους τής εναντιώνονται. Για όλους αυτούς τους λόγους και σε μια συγκυρία που αναζητά προτάγματα, η Κωνσταντίνα κατόρθωσε να δώσει συνεκτικότητα στην καταγγελία ενός απλούστατου τριπτύχου: «εκμετάλλευση- βία - ατιμωρησία». Αν και ανήμπορη να μιλήσει πια, κατάφερε να σπάσει τη σιωπή και να κινητοποιήσει ένα ευρύ δίκτυο φορέων και πολιτών που ζητούν και πάλι τα αυτονόητα.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Μη ξεχνάμε: Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΕΒΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ

Ο λογαριασμός ενίσχυσης: 5012 019021 277, Τράπεζα Πειραιώς DECHEVA ELENA KUΝEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

Διαβάστε επίσης: Κωνσταντίνα Κούνεβα: Θύμα της μαύρης εργασίας, Εισαγγελέας Πρωτοδικών: "Μισή δουλειά" έκανε η αστυνομία στην υπόθεση Κούνεβα

Διήμερο εκδηλώσεων 24 και 25/1/2009

H ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ και η ΚΙΝΗΣΗ ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ διοργανώνουν διήμερο εκδηλώσεων, Σάββατο (24/1) και Κυριακή (25/1), για την αιματοχυσία και την Ισραηλινή κατοχή στη Γάζα, τις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη, την παραπομπή σε δίκη εφήβων και νεολαίων με τον τρόμο-νόμο, τη βία απέναντι σε μετανάστες και εργαζόμενους, την έκφραση αλληλεγγύης απέναντι στην συνδικαλίστρια Κων/να Κούνεβα και την ραγδαία οικονομική κρίση. Προσκαλεσμένος θα είναι ο Mιxιάρ Εκτάμι, Πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστινίων εργαζομένων που θα συμμετέχει στην σχετική συζήτηση. Θα προβληθεί νοκυμαντέρ για τη Γάζα. συζήτηση θα διοργανωθεί και για τα γεγονότα του Σεπτέμβρη.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ: Πλήρες εμπάργκο όπλων, η Ελλάδα να μην επιτρέψει διέλευση όπλων

Η Ολλανδία και η Ελλάδα υπήρξαν και οι δύο πολύ σημαντικές χώρες διέλευσης προς το Ισραήλ, ιδίως για όπλα από τις ΗΠΑ. Τα έγγραφα των προσφορών δείχνουν ότι τα φορτία αυτά περιλαμβάνουν λευκό φώσφορο

Υπογράψτε την έκκληση: Ανάλαβε δράση για την ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Χρειάζεται επειγόντως πλήρες εμπάργκο όπλων προς όλες τις πλευρές που εμπλέκονται στη σύγκρουση στη Γάζα, για να εμποδιστούν νέες έκνομες επιθέσεις και άλλες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, καθώς ο φόρος αίματος άμάχων εξακολουθεί να μεγαλώνει στη Γάζα. Τουλάχιστον 900 Παλαιστίνιοι έχουν φονευθεί μέχρι στιγμής, περισσότεροι από το ένα τρίτο από αυτούς άμαχοι, μεταξύ των οποίων περίπου 200 παιδιά - τη στιγμή που νέα πυρομαχικά των ΗΠΑ βρίσκονται καθ' οδόν προς την περιοχή.

«Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται τώρα είναι κι άλλα όπλα και πυρομαχικά στην περιοχή, που είναι γεμάτη όπλα που χρησιμοποιούνται με τρόπο που αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο και έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό στη Γάζα», δήλωσε ο Μάλκολμ Σμαρτ, Διευθυντής του Προγράμματος Έρευνας και Δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Η Διεθνής Αμνηστία υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πρέπει να ενεργήσει αμέσως και να επιβάλει άμεσο και συνολικό εμπάργκο όπλων σε όλα τα αντιμαχόμενα μέρη στη Γάζα για να εμποδίσει κάθε νέα εισροή όπλων προς αυτά.

«Γνωρίζουμε ότι το γερμανικής ιδιοκτησίας φορτηγό πλοίο WehrElbe απέπλευσε από τις ΗΠΑ στις 20 Δεκεμβρίου 2008 με μεγάλο φορτίο -989 κοντέινερ- εκρηκτικών και άλλων πυρομαχικών», επισήμανε ο Μάλκολμ Σμαρτ. «Το έχει μισθώσει και πλέον το ελέγχει νομικά η Διοίκηση Στρατιωτικών Θαλάσσιων Μεταφορών των ΗΠΑ (USMilitarySealiftCommand). Προορίζεται για το Ισραηλινό λιμάνι Ασντόντ και επρόκειτο να διέλθει μέσω Ελλάδας, αν και η τελευταία θέση του που αναφέρθηκε δείχνει ότι η διαδρομή του φορτίου ενδέχεται να έχει αλλάξει».

Προσφορές για δύο άλλα φορτία πυρομαχικών των ΗΠΑ, συνολικά 325 κοντέινερ, εγκρίθηκαν από το Πεντάγωνο στις 31 Δεκεμβρίου, τέσσερις ημέρες μετά την έναρξη των τωρινών επιθέσεων του Ισραήλ εναντίον στόχων στη Γάζα. Αυτά τα δύο φορτία επρόκειτο να σταλούν στο Ασντόντ του Ισραήλ από το ελληνικό λιμάνι του Αστακού, όμως η συγκεκριμένη προσφορά έχει πλέον ακυρωθεί, σύμφωνα με πληροφορίες που παρέσχε στη Διεθνή Αμνηστία η Διοίκηση Στρατιωτικών Θαλάσσιων Μεταφορών των ΗΠΑ. Τα έγγραφα των προσφορών δείχνουν ότι τα φορτία αυτά περιλαμβάνουν λευκό φώσφορο, που είναι γνωστός για τη δυνατότητα να προκαλεί σοβαρά εγκαύματα και είναι αδιάκριτο όπλο όταν χρησιμοποιείται για εναέριες εκρήξεις σε πυκνοκατοικημένες περιοχές όπως καταγγέλλεται τώρα στη Γάζα. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ λέει ότι εξετάζει τώρα άλλους τρόπους να παραδώσει τα πυρομαχικά σε αποθήκη των ΗΠΑ στο Ισραήλ. Συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ έχει επιτρέψει να μεταβιβάζονται στη Δύναμη Άμυνας του Ισραήλ σε «επείγουσα ανάγκη» πυρομαχικά των ΗΠΑ αποθηκευμένα στο Ισραήλ.

«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν πρέπει να προχωρήσει σε αυτές ή όποιες άλλες αποστολές όπλων στο Ισραήλ, ενώ η ελληνική και οι άλλες κυβερνήσεις δεν πρέπει να επιτρέψουν να χρησιμοποιηθούν τα λιμάνια και οι εγκαταστάσεις τους για τη μεταφορά όπλων προς το Ισραήλ ή τις υπόλοιπες αντιμαχόμενες πλευρές αυτής της σύγκρουσης».

«Η κατάσταση των αμάχων στη Γάζα έχει γίνει όλο και πιο απελπιστική τις ημέρες που ακολούθησαν τη σχεδόν ομόφωνη, αλλά αγνοημένη, έκκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας για εκεχειρία», τόνισε ο Μάλκολμ Σμαρτ. «Οι ισραηλινές δυνάμεις εξακολουθούν να πραγματοποιούν έκνομες επιθέσεις, περιλαμβανομένων επιθέσεων που είναι δυσανάλογες, και κατηγορούνται ότι χρησιμοποιούν όπλα όπως λευκό φώσφορο, που προκαλούν απαράδεκτο κίνδυνο για τους αμάχους όταν χρησιμοποιούνται σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Στο μεταξύ, η Χαμάς και άλλες ένοπλες παλαιστινιακές ομάδες επιμένουν να εκτοξεύουν ρουκέτες αδιάκριτου χαρακτήρα εναντίον μη στρατιωτικών περιοχών στο Ισραήλ».

«Πέρα από τα όπλα τοπικής παραγωγής, οι Ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποιούν έκνομες επιθέσεις χρησιμοποιώντας ξένα όπλα και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό, που παρέχονται κυρίως από τις ΗΠΑ αλλά επιπλέον και από άλλες χώρες, ενώ οι ρουκέτες και υλικό για την κατασκευή ρουκετών, που εισάγονται λαθραία στη Γάζα από την Αίγυπτο, χρησιμοποιούνται εναντίον του άμαχου πληθυσμού στο νότιο Ισραήλ», υπογράμμισε ο Μάλκολμ Σμαρτ.

Ένα εμπάργκο όπλων από το Συμβούλιο Ασφαλείας χρειάζεται κυρίως για να εμποδιστούν να φτάσουν στις δύο πλευρές νέες προμήθειες όπλων, όμως θα μπορούσε επίσης να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στο Ισραήλ και τη Χαμάς για την αποφασιστικότητα του Συμβουλίου να στηρίξει το διεθνές δίκαιο.

«Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να επιμείνει στην πλήρη λογοδοσία για τα εγκλήματα πολέμου και άλλες σοβαρές παραβιάσεις που διαπράττονται κατά τη διάρκεια αυτής της σύγκρουσης», δήλωσε ο Μάλκολμ Σμαρτ. «Αυτό σημαίνει τη λήψη μέτρων για να διασφαλιστεί ότι οι καταγγελλόμενες παραβιάσεις θα διερευνηθούν διεξοδικά και αμερόληπτα, και ότι οποιαδήποτε πρόσωπα βρεθούν υπεύθυνα θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη σε δίκαιες δίκες».

Σημείωση:
Η Διεθνής Αμνηστία έχει εντοπίσει τουλάχιστον 17 κράτη εκτός των ΗΠΑ, που έχουν προμηθεύσει όπλα και σχετικά υλικά στο Ισραήλ από το 2001 και μετά. Οι ΗΠΑ είναι μακράν ο μεγαλύτερος προμηθευτής, αλλά σημαντικές προμήθειες έχουν επίσης σταλεί από τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Ισπανία, τη Σλοβακία, την Τσεχία, τον Καναδά, τη Σλοβενία, την Αυστραλία, τη Ρουμανία, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ουγγαρία, τη Σερβία-Μαυροβούνιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η Ολλανδία και η Ελλάδα υπήρξαν και οι δύο πολύ σημαντικές χώρες διέλευσης προς το Ισραήλ, ιδίως για όπλα από τις ΗΠΑ.

Για να εμποδιστούν οι ανεύθυνες μεταβιβάσεις συμβατικών όπλων που χρησιμοποιούνται για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, η Διεθνής Αμνηστία και εκατοντάδες άλλες ΜΚΟ, μεταξύ των οποίων το Διεθνές Δίκτυο για τα Όπλα Μικρού Διαμετρήματος και η Oxfam International, αγωνίζονται για τη θέσπιση παγκόσμιας Συνθήκης για το Εμπόριο Όπλων. Περισσότερα από 150 Κράτη-Μέλη του ΟΗΕ έχουν ψηφίσει υπέρ μιας διαδικασίας του ΟΗΕ προς τη θέσπιση μιας Συνθήκης για το Εμπόριο Όπλων, μια διαδικασία που θα επαναληφθεί στις 23 Ιανουαρίου στη Νέα Υόρκη.

Μέσω Αστακού αμερικανικά πολεμοφόδια στο Ισραήλ

Από το ελληνικό λιμάνι του Αστακού πρόκειται να ξεκινήσουν δύο φορτία με όπλα και πυρομαχικά με κατεύθυνση το λιμάνι του Άσντοντ στο Ισραήλ στα μέσα ή τα τέλη Ιανουαρίου. Τη μεταφορά των φορτίων έχει αναλάβει η Διοίκηση Θαλασσίων Μεταφορών των ΗΠΑ, η οποία έχει ναυλώσει εμπορικα πλοία για να τη φέρουν εις πέρας.

Τα πλοία θα μεταφέρουν 325 κοντέινερ με 3.000 τόνους στρατιωτικού υλικού, το οποίο παραμένει άγνωστο. «Λόγους ασφαλείας» επικαλέστηκε εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου για τη μη διευκρίνηση του φορτίου, όταν ρωτήθηκε σχετικά από την ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ. Ο διαγωνισμός για τη ναύλωση των πλοίων δημοσιεύθηκε στο Ρόιετρς στις 31 Δεκεμβρίου 2008 και έληξε στις 5 Ιανουαρίου 2009.

Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, ο στρατιωτικός εξοπλισμός δεν σχετίζεται με τις ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα. Τα όπλα, υποστήριξε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, κατευθύνονται σε αμερικανικές αποθήκες όπου φυλάσσεται εξοπλισμός για επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατού στη Μέση Ανατολή.

Αστακός: ένα λιμάνι με «ιδιαιτερότητες»

Δεν είναι η πρώτη φορά που πλοία της Διοίκησης Θαλασσίων Μεταφορών του Πενταγώνου φτάνουν στο λιμάνι του Αστακού.

Τον Αύγουστο του 2008, κάτοικοι του Δήμου Αστακού πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το λιμάνι της πόλης. Διαμαρτύρονταν για την παρουσία αμερικανικού εμπορικού πλοίου που μετέφερε στρατιωτικό υλικό. Ήταν ένα ακόμη φορτίο του αμερικανικού Πενταγώνου. Σύμφωνα με πληροφορίες του ελληνικού ΓΕΕΘΑ που δημοσιεύτηκαν σε ελληνικές εφημερίδες, το αμερικανικό πλοίο είχε σταθμεύσει για λόγους ανάπαυσης του πληρώματος. Το εργατικό κέντρο Αγρινίου και οι Επιτροπές Ειρήνης Αγρινίου, Μεσολογγίου και Ναυπάκτου παρουσίασαν τότε κοινό κείμενο στο οποίο μεταξύ άλλων σημείωναν ότι εδώ και μέρες έχει αγκυροβολήσει έξω από το λιμάνι του Αστακού, ενώ λιμενικοί και ασφαλίτες "χτενίζουν" την περιοχή με πρόσχημα την ασφάλεια του πληρώματος.

Να θυμίσουμε ότι το λιμάνι του Αστακού είναι το μοναδικό ιδιόκτητο λιμάνι στην Ελλάδα. Αρκετοί ξένοι και Έλληνες πλοιοκτήτες το προτιμούν τους τελευταίους μήνες γιατί λειτουργεί ακόμη και όταν τα άλλα λιμάνια είναι κλειστά λόγω απεργιών ή άλλων κινητοποιήσεων. Και όπως φαίνεται το προτιμά και το αμερικανικό Πεντάγωνο.

ΠΗΓΗ: TVXS

Το θέατρο και η διαμαρτυρία

Οι συμβολικές διαμαρτυρίες ακολούθησαν τις προηγούμενες βίαιες, άρα μπορούμε κατ΄ αρχήν να τις δούμε ως μια έμπρακτη αντίστιξη στη βία ή απόπειρα υπέρβασής της

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Η διακοπή θεατρικών παραστάσεων ή τηλεοπτικών προγραμμάτων και η χρήση της Ακρόπολης ως φόντου για εκδηλώσεις διαμαρτυρίας προκάλεσαν έναν διάλογο στον οποίο κυριάρχησαν το ανάθεμα και η επιβράβευση, αφήνοντας σε αρκετούς μια απροσδιόριστη αμηχανία. Οι συμβολικές διαμαρτυρίες ακολούθησαν πάντως τις προηγούμενες βίαιες, άρα μπορούμε κατ΄ αρχήν να τις δούμε ως μια έμπρακτη αντίστιξη στη βία ή απόπειρα υπέρβασής της. Η αμηχανία όμως παραμένει. Σε οποιαδήποτε συζήτηση για τα «όρια της διαμαρτυρίας» υπεισέρχεται αναπόφευκτα μια στάθμιση υποκειμενική: πώς αξιολογούμε εν τέλει ένα «κακό» που διαπράττεται στο όνομα ενός «καλού»; Ας θέσουμε ορισμένα ερωτήματα. Επιχειρεί η διαμαρτυρία μέσω ενός εύγλωττου συμβολισμού να διαδώσει ένα μήνυμα με τρόπο ειρηνικό; Αποσκοπεί στην άρση μιας συγκεκριμένης αδικίας; Έχουν πρόσωπο οι διαμαρτυρόμενοι, κινούνται στον δημόσιο χώρο, αναλαμβάνουν την ευθύνη και τις συνέπειες της διαμαρτυρίας τους; Υπάρχει σχετική έστω αναλογικότητα μεταξύ σκοπού και μέσων; Έχει η διαμαρτυρία διάρκεια συγκεκριμένη, δηλαδή η «τομή του φυσιολογικού χρόνου» υπηρετεί συντεταγμένα τον σκοπό της χωρίς να εκφυλίζεται σε μια αυτιστική εσαεί επίθεση σε βασικές κοινωνικές λειτουργίες; Απευθύνεται η διαμαρτυρία πρωτίστως στην κρίση του πολίτη, ζητεί «νομιμοποίηση» υπερασπίζοντας βασικές αρχές του Συντάγματος; Και βέβαια, δεσπόζει το ποσοτικό κριτήριο: πόσες παραστάσεις αντέχουμε να διακοπούν, πόσες συμβολικές διαμαρτυρίες να τάμουν τον φυσιολογικό χρόνο; Διαμαρτυρία χωρίς κόστος κοινωνικό δεν νοείται. Η σαγήνη της διαμαρτυρίας απειλεί όμως να γίνει αυτοσκοπός και να παραγνωριστεί ότι υπάρχει ένα απώτατο όριο στην ικανότητα της δημόσιας σκηνής να αφομοιώσει τέτοιες εκδηλώσεις. Πέρα από το όριο αυτό οδηγούμαστε σε μια μέθοδο φθίνουσας αποτελεσματικότητας που τροφοδοτεί τη σύγκρουση, αδιαφορεί για τον υποτιθέμενο σκοπό της, τη διάδοση του μηνύματος και λειτουργεί πολλαπλώς εκφυλιστικά. Δίπλα στο ποσοτικό κριτήριο, στέκει το συγκεκριμένο ή μη του αιτήματος. Ποια είναι η μακροπρόθεσμη δυναμική μιας διαμαρτυρίας που καίει το κάρβουνο της οργής χωρίς να το μετουσιώνει σε αίτημα συγκεκριμένης (δημοκρατικής, να εξηγούμαστε) αλλαγής; Κι από την άλλη, μπορούμε να απαιτούμε από την οργή να γίνει αίτημα και μάλιστα στα πρώτα της ξεσπάσματα;

Ο καθένας μπορεί να απαντήσει σε αυτά ή άλλα ερωτήματα. Έτσι κι αλλιώς, είναι πολύ περισσότερα τα ερωτήματα από τις απαντήσεις, ιδίως επειδή λείπει η ικανή χρονική απόσταση. Γιατί, βέβαια, κανείς δεν θα κατήγγελλε σήμερα την παραβίαση της ελευθερίας έκφρασης που σήμανε η διακοπή μιας πανεπιστημιακής διάλεξης ή θεατρικής παράστασης από τους εξεγερθέντες του γαλλικού Μάη ή από το κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Η Ιστορία δικαίωσε τις διαμαρτυρίες τους. Αλλά και πιο κοντά μας, λίγοι εναντιώθηκαν στην πρόσφατη «προσβολή» της τελετής στην Ολυμπία, ακριβώς γιατί το αγαθό του σεβασμού των δικαιωμάτων στην Κίνα ήταν καταφανώς μείζον. Να γιατί η καταδίκη των «απολίτιστων» που τώρα διαμαρτύρονται συμβολικά στα θέατρα μοιάζει, αν μη τι άλλο, πρωθύστερη και αβασάνιστη (ακόμη κι αν θεωρεί κάποιος την άνευ όρων επιβράβευσή τους το ίδιο αβασάνιστη).

Πολλά δοκιμάστηκαν τούτες τις ημέρες, μεταξύ τους και οι αντοχές μας απέναντι στη διαμαρτυρία. Ζούμε εξάλλου σε μια χώρα με υπερπαραγωγή διαμαρτυρίας, μάλλον διότι υπάρχει και υπερπαραγωγή αιτίων που τη γεννούν. Να γιατί δεν χωρούν εύκολοι αφορισμοί. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι μπήκαμε σε έτος κοινωνικής έντασης, το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι οι εύκολοι αφορισμοί. Είναι όμως βέβαιο ότι θα μας περισσέψουν.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

Ειρηνικά οι φοιτητές, πολεμικά τα ΜΑΤ

Των ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ενα πολυπληθές ειρηνικό συλλαλητήριο, το πρώτο πανεκπαιδευτικό της χρονιάς που μπήκε, ήταν το χθεσινό, παρά την παγωνιά στο κέντρο της Αθήνας. Μόνο που λίγα λεπτά μετά τις τρεις μεσημέρι και χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος, ένας άντρας των ΜΑΤ, απέναντι από τη Βουλή, και από το πεζοδρόμιο της Βασ. Σοφίας, πέταξε μία χειροβομβίδα κρότου λάμψης μέσα σε μια παρέα ανθρώπων. Ακόμη και ο ίδιος του ο προϊστάμενος τον έπιασε από το μανίκι της στολής και τον τράβηξε πίσω. Ισως γιατί εκεί υπήρχαν κάμερες.

Μία ώρα αργότερα και ενώ καταλάγιαζε το νέφος από τα εκατοντάδες δακρυγόνα, ένα σύννεφο λυσσαλέας αστυνομικής βίας απλώθηκε πάνω από την πόλη. Δεκάδες προσαγωγές, ξύλο, τραυματίες. Σε διαδηλωτές και δημοσιογράφους ανεξαιρέτως. Ολα αυτά συνέβησαν χωρίς να πέσει ούτε μία μολότοφ.

Μετά την απολύτως αναίτια -εκτός αν υπήρχε κάποιος ειδικός άγνωστος λόγος- ρίψη της χειροβομβίδας μέσα στους διαδηλωτές, έπεσαν κάποια αβγά σε διμοιρίες των ΜΑΤ, που ήταν παραταγμένες στο πλάι του «Μεγ. Βρεταννία». Αμέσως μετά, το πεδίο μάχης που στήθηκε ήταν στα Προπύλαια, με πέτρες και δακρυγόνα για περίπου σαράντα λεπτά. Οσοι πετούσαν πέτρες, που ήταν ελάχιστοι σε σχέση με όσα διαδραματίστηκαν τον τελευταίο μήνα στην Αθήνα, ορμούσαν από τον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου και της Βιβλιοθήκης. Τα ΜΑΤ από την πλατεία Κοραή εκτόξευαν σωρηδόν δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. Εννοείται πως το πλήθος της διαδήλωσης είχε ήδη αρχίσει να διαλύεται.

Βάρβαρες σκηνές εκτυλίχθηκαν στους δρόμους πάνω από την Πανεπιστημίου όπου ...σπρώχνονταν οι διαδηλωτές με ευρεία χρήση δακρυγόνων. Δύο μικρές κλούβες για συλλήψεις έκλεισαν την Ασκληπιού στο ύψος της Ναβαρίνου και της Σόλωνος. Διμοιρίες είχαν κυκλώσει μια μεγάλη ομάδα νεαρών ανθρώπων, περισσότερους από πενήντα, και τους χτυπούσαν. Ανθρωποι που στέκονταν στα πεζοδρόμια φώναζαν στα ΜΑΤ να σταματήσουν να χτυπούν. Εκείνοι συνέχιζαν. Δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και τεχνικοί πλησίασαν. Δέχτηκαν πολλά δακρυγόνα στα πρόσωπα, σπρωξίματα και σε κάποιες περιπτώσεις ξυλοκοπήθηκαν.

Διμοιρία των ΜΑΤ ξαναχτύπησε διαδηλωτή μόλις είχε βγει από την Κεντρική Κλινική Αθηνών.
Επρεπε να φύγουν για να μην καταγράψουν την αστυνομική βιαιότητα, όταν τα βαν αναχώρησαν με τους περίπου 50 προσαχθέντες, ανάμεσά τους και 15 δικηγόροι. Εθεάθη αιμόφυρτος στην άσφαλτο ένας άνδρας που λίγα λεπτά πριν είχε δεχτεί τις πρώτες βοήθειες από τους γιατρούς (τέσσερα ράμματα στο κεφάλι) και ξαναχτυπήθηκε από τα ΜΑΤ παρά το γεγονός ότι φορούσε πλέγμα συγκράτησης των γαζών, τρία τετράγωνα από την Κεντρική Κλινική Αθηνών. Αμέσως μετά τον εγκατέλειψαν, έκαναν το σήμα της νίκης, φώναξαν υβριστικά συνθήματα και αποχώρησαν.

Στοχευμένες επιθέσεις σε δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και τεχνικούς από τις διμοιρίες των ΜΑΤ έγιναν και αργότερα, στον δρόμο πίσω από το Χημείο. Μάλιστα το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε όταν τα ΜΜΕ κατέγραψαν τον άγριο ξυλοδαρμό νεαρού, που συνελήφθη, τις κλοτσιές των ανδρών της... τάξης στα γεννητικά του όργανα και σε όλο του το σώμα, κατά τη διάρκεια οδομαχιών ομάδας νεαρών και διμοιρίας των ΜΑΤ στη συμβολή της Χαριλάου Τρικούπη με τη Διδότου.

Εκεί έγινε ακόμη μία σύλληψη. Μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν είχε γίνει γνωστός ο αριθμός των τραυματιών και ο αριθμός των προσαχθέντων αφού κανείς δεν ήξερε πόσοι από αυτούς θα συλλαμβάνονταν.

Σε διάβημα διαμαρτυρίας προς τον αναπληρωτή υπουργό Δημόσιας Τάξης, Χρήστο Μαρκογιαννάκη, προέβη αργά το απόγευμα ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος Σόμπολος εκ μέρους του Δ.Σ., καταγγέλλοντας την άγρια επίθεση και τον ξυλοδαρμό, από αστυνομικά όργανα, δημοσιογράφων και άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ που κάλυπταν το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Λωρίδα της Γάζας: Η σφαγή του Μεγάλου Σαββάτου

Δεν θα σχολιάσουμε σήμερα για τα παρακάτω. Θα φωνάξουμε όμως όσο οι ισχυροί του κόσμου κάνουν πως δεν βλέπουν.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕΕΕΕΕΕΕ!!!!

Οι φωτογραφίες από το Blog black-mail

Μεταξύ σφαίρας και κολακείας

Επιτέλους, τόπος έκφρασης των νέων δεν είναι τα αφασικά τηλεοπτικά πάνελ, οι εκπομπές σατιρικών τιμητών των πάντων, όπου βασιλεύουν ο λαϊκισμός της μιντιακής εξουσίας και η κολακεία των εφήβων με σκοπό την τηλεθέαση!

Του Κωστή Παπαϊωάννου

Το θυμικό κάρβουνο που έβγαλε τους δεκαπεντάρηδες στον δρόμο είναι το πολύτιμο μέταλλο των ημερών. Τα φωτεινά τους πρόσωπα ερωτοτροπούσαν μεταξύ τους και με τον ήλιο. Το «θυμωμένο γαμώτο» μιας γενιάς έγινε πορεία, σύνθημα, λουλούδι, τραγούδι, χάπενινγκ. Έγινε και πέτρα, μολότοφ, φωτιά. Τίποτε δεν είναι μονότροπο και μονοσήμαντο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι σε αυτή τη βίαιη επαφή των εφήβων με την πραγματικότητα, στα σκιρτήματα της πρώτης γνήσιας πολιτικοποίησης της πράξης, δεν αξίζει η πολλαπλή καπηλεία που επιχειρείται. Δεν αξίζει ο πατερναλιστικός λόγος της δήθεν κατανόησης. Δεν αξίζει ούτε ο εκφυλισμός, η μετατροπή σε μια φθίνουσα πορεία ολιγομελών καταλήψεων με τους πολλούς στα σπίτια τους. Δεν αξίζει να παγιωθεί η αποικιοποίηση της διαμαρτυρίας από τη βία, πεδίο δόξας λαμπρό για τους ποικίλους εμπόρους του φόβου.

Η επανανοηματοδότηση των δημόσιων αγαθών, πρόταγμα των ημερών, δεν μπορεί να επιτευχθεί με απαξιωμένο και κλειστό το δημόσιο σχολείο. Με μια προϋπόθεση: οι μαθητές πρέπει να επιστρέψουν με το κεφάλι ψηλά, όχι ηττημένοι. Αλλιώς θα έχουμε χάσει όλοι. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί εγκλωβισμένοι στο πανταχόθεν υπονομευόμενο δημόσιο σχολείο που δεν θέλουν να συμβάλλουν και οι ίδιοι στην έκπτωσή του, που αγωνιούν και δεν βολεύονται με τις αργίες μιας κατάληψης;

Υπάρχουν σύλλογοι διδασκόντων που οραματίζονται έναν άλλο ρόλο πέρα από τις μίζερες αντεγκλήσεις για το ωρολόγιο πρόγραμμα; Τώρα είναι η ώρα να το δείξουν, μετατρέποντας το απαξιωμένο σχολείο σε τόπο γέννησης του νέου. Να δουλέψουν μαζί με τους μαθητές τους για να κεφαλαιοποιήσουν τις ημέρες της οργής. Να φτιάξουν μαζί νέα ad hoc προγράμματα, να ξαναφέρουν τα παιδιά σε ένα σχολείο της δημιουργίας, ανοιχτό σε όσα συμβαίνουν στον δρόμο και την κοινωνία. Να βρουν τρόπους να ξαναποκτήσουν νόημα μαθήματα που πριν το είχαν στερηθεί. Αυτό δεν σημαίνει τερματισμό της διαμαρτυρίας, σημαίνει εμπλουτισμό της με την επίγνωση της ευθύνης. Σημαίνει ενεργή αναζήτηση, εκδηλώσεις, συζητήσεις για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις στη δημοκρατία. Με λίγα λόγια, να ξαναγίνει η γνώση όπλο και η ενεργός συμμετοχή άμυνα απέναντι σε κάθε προβοκάτσια. Το μεγάλο ζητούμενο της επόμενης μέρας δεν μπορεί λοιπόν παρά να είναι το ζωντανό σχολείο. Είναι το μόνο που μπορεί να μετεξελίξει τη δημιουργικότητα της έκρηξης σε δημιουργικότητα της καθημερινότητας.

Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τα προηγούμενα, αλλά κουράστηκα να ακούω από παντού την εύκολη και τελικά κενή περιεχομένου προτροπή: «Να ακούσουμε τους νέους». Επιτέλους, τόπος έκφρασης των νέων δεν είναι τα αφασικά τηλεοπτικά πάνελ, οι εκπομπές σατιρικών τιμητών των πάντων όπου βασιλεύουν ο λαϊκισμός της μιντιακής εξουσίας και η κολακεία των εφήβων με σκοπό την τηλεθέαση!

ΥΓ.: Γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα (Τολμήστε, κ. Παυλόπουλε!) ότι η κυβέρνηση πρέπει να δείξει ότι έλαβε το μήνυμα. Δυστυχώς δεν εισακούστηκε η έκκληση. Απόδειξη τρανή η δήλωση του υφυπουργού Παιδείας: «Η φετινή σχολική χρονιά είναι καλύτερη από ποτέ!».

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ

Νέα αναβολή μετά από αίτημα του Κούγια στη δίκη αστυνομικού για βασανισμό

Από το Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι

Απαράδεκτη νέα αναβολή δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ μετά από αίτημα του Αλέξη Κούγια! Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεση.

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) καταγγέλλει ως απαράδεκτη τη σημερινή νέα αναβολή της δίκης του αστυνομικού ο οποίος κατηγορείται πως στις 14 Αυγούστου 2002 είχε υποβάλλει δύο κρατούμενους (έναν ανήλικο 17 ετών και ένα στρατιώτη 20 ετών) σε βασανιστήρια κατά συρροή με ηλεκτροσόκ με βάση τη βαρύτερη και κακουργηματική μορφή των άρθρων του ποινικού κώδικα για τα βασανιστήρια (137Α-Β-Γ – βλπ. αναλυτικό δελτίο στην ιστοσελίδα http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3382). Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών δέχθηκε για άλλη μια φορά, όπως και στις 7 Ιανουαρίου 2008, κώλυμα του δικηγόρου του αστυνομικού Αλέξη Κούγια που δίκαζε σε δικαστήριο του Ναυπλίου. Όμως, αντί να προχωρήσει σε ολιγοήμερη διακοπή ανέβαλε ξανά την υπόθεση για τις 16 Νοεμβρίου 2009 (παραμονή Ημέρας Πολυτεχνείου…), πάνω από επτά χρόνια μετά το συμβάν.

Όπως επισήμανε στο δικαστήριο ο δικηγόρος του ενός των θυμάτων και Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Θεόδωρος Σχινάς με την απόφαση αυτή το δικαστήριο θα συμβάλει σε άλλη μια καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) τουλάχιστο για παραβίαση των αρχών της δίκαιης δίκης που περιλαμβάνουν και την έγκαιρη διεξαγωγή της, ενώ είναι σχεδόν βέβαιη η παραγραφή αν τυχόν το δικαστήριο μετατρέψει το κακούργημα σε πλημμέλημα, όπως συχνά συμβαίνει.

Το ΕΠΣΕ γνωστοποιεί πως θα προσφύγει στο ΕΔΔΑ για λογαριασμό των θυμάτων τόσο για την καθυστέρηση στην εκδίκαση όσο και για το γεγονός πως, αντίθετα με τη νομολογία του ΕΔΔΑ, ο κατηγορούμενος αστυνομικός παραμένει στο σώμα και δεν είναι σε διαθεσιμότητα ενώ εκκρεμεί η δίκη του με το βαρύτερο κατηγορητήριο με βάση τα άρθρα για τα βασανιστήρια.

Το απλό συμπέρασμα είναι ότι και αυτή η υπόθεση φαίνεται πως θα ενταχθεί στον εκτεταμένο κατάλογο ατιμωρησίας αστυνομικών που εμπλέκονται σε βασανιστήρια ή φόνους πολιτών με άμεσο συνεργό την ελληνική δικαιοσύνη.

Τα σχόλια δικά σας!!!

Άμα τα πάρω!!! Θα πάρω φόρα!!!

Νεαροί φίλοι μας το ζητήσατε, ψάξαμε και το βρήκαμε. Σας το αφιερώνουμε. ¨

Η προσπάθειά σας όσο και αν προβάλλεται από κάποιους αρνητικά, είναι σημαντική. Είναι μια από τις λίγες προσπάθειες αυτού του λαού, τα τελευταία χρόνια, να ορθώσει ανάστημα έναντι στο σάπιο σύστημα που ζούμε. Το κάνατε εσείς και όχι εμείς οι μεγαλύτεροι παρότι και εμείς οι μεγαλύτεροι αισθανόμαστε την καταπίεση. Μόνο που δυστυχώς ξεχάσαμε να διαμαρτυρόμαστε πια.

Μην ξεχνάτε όμως ότι η βία αυτοτροφοδοτείται και ενδυναμώνεται από την ίδια την βία Και όταν αυτό συμβαίνει δημιουργείται ένας ατελέσφορος και φαύλος κύκλος. Πρέπει ο αγώνας σας να είναι αποτέλεσμα της φαντασίας σας, της φρεσκάδας σας, της ορμητικότητας σας. Χρησιμοποιήστε την φαντασία σας εφευρίσκοντας συνεχώς νέες δυναμικές και πρωτότυπες ιδέες διαμαρτυρίας. Σχεδιάστε και διαμαρτυρηθείτε έξυπνα και δημιουργικά και μην επιτρέπετε σε κανένα να σας παρασύρει σε βίαιες ενέργειες.

Ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια
BlogTeam Λιβαδειάς



*Από την εκπομπή του Λαζόπουλου, Αλ Τζαντίρι

Περίεργος πυροβολισμός και τραυματισμός μαθητή!!!

Πυροβολισμό στο χέρι δέχτηκε από άγνωστο άτομο ένας μαθητής Λυκείου στο Περιστέρι. Το περιστατικό συνέβη στις 11 το βράδυ της Τετάρτης στη διασταύρωση του πεζόδρομου της Εθνικής Αντιστάσεως με την οδό Δωδεκανήσου, σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία του Περιστερίου.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο μαθητής βρισκόταν στο σημείο με ακόμα 8 συμμαθητές του, κάποιοι μέλη του δεκαπενταμελούς του 1ου Ενιαίου Λυκείου Περιστερίου και δέχτηκε 2 πυροβολισμούς από άγνωστο όταν εκείνος ενοχλήθηκε από την παρουσία τους στην περιοχή. Ο μαθητής νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Metropolitan του Πειραιά. Σε λίγη ώρα αναμένονται περισσότερες πληροφορίες.

ΠΗΓΗ:TVXS

UPDATE:Πυροβόλησαν μαθητή στο Περιστέρι

Ένας 16χρονος μαθητής του 1ου Ενιαίου Λυκείου Περιστερίου τραυματίστηκε στο χέρι από σφαίρα χθες βράδυ, την ώρα που μαζί με φίλους και συμμαθητές του καθόταν σε παγκάκι στον πεζόδρομο του Περιστερίου, στη συμβολή των οδών Δωδεκανήσου και Εθνικής Αντιστάσεως.

Το σημείο όπου έγινε το περιστατικό βρίσκεται σε απόσταση 200 μέτρων από το σχολείο του 16χρονου Γιώργου, ο οποίος είναι γιος του συνδικαλιστή της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος κ. Κώστα Παπλωματά.

Όπως αναφέρει στη zougla.gr ο κ. Θέμης Κοτσιφάκης, μέλος της ΟΛΜΕ, αρχικά ακούστηκε ένας πυροβολισμός, το παιδί ένιωσε κάψιμο και τσούξιμο στο χέρι του και στη συνέχεια ακούστηκε ακόμη ένας πυροβολισμός από άγνωστη κατεύθυνση.

"Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό λίγα μέτρα έξω από τα σχολεία μας", δηλώνει ο κ. Κοτσιφάκης.

Αφού μεταφέρθηκε σε μπυραρία που βρίσκεται ακριβώς δίπλα και του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες, το παιδί μετέφερε στη συνέχεια στο νοσοκομείο Μετροπόλιταν ο πατέρας του.

Σε λίγη ώρα, ο 16χρονος αναμένεται να υποβληθεί σε λεπτή χειρουργική επέμβαση προκειμένου να αφαιρεθεί από την παλάμη του η βολίδα.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το περιστατικό παραμένουν αδιευκρίνιστες. Στην περιοχή δεν επικρατούσε ένταση και δεν σημειώνονταν επεισόδια. Οι συμμαθητές κάθονταν ήσυχοι στο παγκάκι και μιλούσαν.

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της αστυνομίας δεν υπήρχαν αστυνομικοί στην περιοχή και το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα πάντα με την ΕΛΑΣ, είναι κάποιος περίοικος να ενοχλήθηκε από την παρουσία των παιδιών και να πυροβόλησε προκειμένου να τους εκδιώξει. Θεωρούν επίσης πιθανό ο πυροβολισμός να προήλθε από αεροβόλο όπλο.

Όλα πάντως τα ενδεχόμενα εξετάζονται.
ΠΗΓΗ ΤΟΥ UPDATE ZOUGLA

Ο πατέρας του νεαρού δήλωσε ότι πρόκειται για πυροβόλο όπλο καιόχι αεροβόλο